Wedstrijd Taart en Trends 2011

In 2008 ben ik al zoekend begonnen met het maken van taarten met fondant en marsepein en in 2009 heb ik besloten om er ook officieel een bedrijf van te maken en er dus ook vol ervoor te gaan. Nu eind 2011 dacht ik dat ik er eindelijk ook aan toe was om een stapje verder te gaan en ook mee te doen met wedstrijden. Het is altijd spannend om  vakcollega’s op een officiele manier naar je creatie te laten kijken en dan te horen wat de andere profs ervan vinden.  

Dus in augustus heb ik me ingeschreven voor de taartwedstrijd van Taart en Trends 2011 dat zou plaatsvinden in Apeldoorn op 8 oktober. En nu begon het gepieker over het design want het thema was Jubileum. Tja, wat moet ik nu hiermee?

Een heleboel ideeen hebben de revu gepasseerd, ik heb overleg gehad met diverse andere ervaren strijdgenoten en geprobeerd alle tips en trucs te verwerken in mijn creatie. Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Het vervelende van deze wedstrijd is, dat je van te voren niet precies weet waar je nou je nadruk op moet leggen, wat weegt het zwaarst bij de jury? Ik weet dat er gekeken wordt naar smaak, en naar creativiteit maar hoeveel creativiteit en hoeveel vrijheid heb je? Een belangrijke regel was dat op de ondersteuning en eventueel bloemendraad voor suikerbloemen na, alles eetbaar moest zijn. Daarnaast mag je taart niet meer dan drie lagen hoog zijn en moet deze passen op een plaat van 30x30cm. Dat waren alle instructies.

Omdat dit mijn eerste wedstrijd is, dacht ik dat het voor mij in de eerste instantie belangrijk was om te weten wat de andere vakspecialisten vonden van mijn basis principes: het glad afwerken, zorgen dat de taart niet instort wanneer deze de hele dag staat, en natuurlijk een lekkere en niet vette smaak (maar wel echt smaak!).

Goed, ik koos voor de taart voor Bitterkoekjes Cake met Amaretto, met een neutrale vulling van Creme au beurre vanille. Daarnaast heb ik de taart afgesmeerd met pure chocolade ganache omdat dit ervoor zorgt dat er een stevige buitenlaag om de taart heen zit waardoor je geen lelijke bulten krijgt wanneer de creme zacht wordt. Ik ging voor een gestapelde Whimsy taart met grote rozen. In de eerste instantie koos ik voor de kleuren goud, zwart en ivoor. dat leken mij luxe en sjieke kleuren. Nu had Aswin mij al een keer geadviseerd om mijn hele taart als proef helemaal te maken, zodat ik kon zien hoe mijn idee in het echt uit zou pakken.

Twee weken geleden heb ik dit advies opgevolgd en het viel me best tegen hoe mijn ontwerp er in de eerste instantie uit kwam te zien. Wat saai en levensloos! Meteen daarna heb ik mijn ontwerp aangepast: de kleuren werden nu rood, goud en ivoor. (Veel vrolijker). Ik wilde nog steeds Whimsy maar ik was wel een beetje bang voor de reis van ruim een uur in de auto. Stel je voor dat alles uit elkaar zou glijden…. Toevallig kreeg ik in dezelfde week op mijn Facebook een gedeelde link van een van mijn FB-vrienden met een complete video over hoe je de Whimsy op een andere manier kan doen en deze was helemaal reis-veilig!! Dus dit heb ik ook gedaan. Ook besloot ik om Brush Embroidery toe te passen om het ontwerp iets luxer te maken en een andere meer romantische uiterlijk te geven. Ik heb mijn aangepaste idee ook helemaal uitgetekend, iets wat ik eerder ook niet deed. Maar het helpt wel bij het visualiseren.

Vrijdag 7 oktober heb ik de hele dag gewerkt aan mijn taart. Ik heb gemerkt dat je voor dit soort taarten, bedoeld voor een wedstrijd, vanzelf meer gaat letten op kleine details zoals het constant met je handen voelen of je geen kleine bobbels en hobbels hebt achtergelaten (heb ik geleerd van Debbie Brown, voor alles wat je zelf in vorm snijdt) je voelt veel meer dan je ogen kunnen zien. Ook heb ik geleerd hoe je fondant op fondant kunt gebruiken als smoother. Je taart gaat er een beetje van glanzen en alle hobbels verdwijnen als sneeuw voor de zon. Vrijdag om 23.30 uur was ik klaar met mijn taart. En heel tevreden over het resultaat. Gaandeweg heb ik nog een paar kleine details veranderd maar over het algemeen was het ontwerp hetzelfde gebleven.

Zaterdag het hele gevaarte in de auto gezet en om 07.40 uur reden we weg naar Apeldoorn, naar de wedstrijd. Hoewel het niet mijn doel was om meteen een prijs te behalen, heb ik onderweg natuurlijk wel een beetje gefantaseerd over hoe het zou zijn om een prijs te winnen. Mijn doel in de eerste instantie was gericht op het commentaar van de jury. Mijn taarten en creaties worden over het algemeen door de opdrachtgevers als mooi en lekker gevonden, maar de mening van een vakjury is toch weer een paar stapjes omhoog. Daar ben ik dus ook nu nog wel een beetje zenuwachtig over, het rapport van de jury komt namelijk per post binnen. Iets voor half tien stonden we voor de Americahallen in Apeldoorn en om 09.45uur was de taart ingeleverd en op zijn plaats gezet tussen alle andere mooie wedstrijd taarten. Wat een creaties waren er ingeleverd, mooie en bijzondere taarten. Sommigen heel persoonlijk en sommigen heel feestelijk. Wat ons wel direct opviel was dat mijn taart in vergelijking met de andere taarten eigenlijk vrij sober gedecoreerd was. Wel strak en soort van sjiek, maar sober. Sommige taarten waren zo uitbundig vrolijk en levendig. Maar goed, taart was ingeleverd, nu maar wachten tot 16.00 uur op de bekenmaking en prijsuitreiking.  De beurs zelf was trouwens wel leuk hoor, maar een hele dag wachten is best lang.

Uiteindelijk om 16.30uur begon de bekendmaking van de taartwedstrijd. Ik heb niets gewonnen, maar zoals ik al eerder zei, dat was ook niet direct mijn doel. (Al hoopte ik stiekem natuurlijk wel op een klein prijsje, bijvoorbeeld voor lekkerste taart of iets dergelijks…). De dames die wel diverse prijzen wonnen, hadden taarten gemaakt die duidelijk meer gedecoreerd waren dan mijn taart en die op de een of andere manier een soort van verhaal vertelden (zoals de taart van de dame waarbij ze een foto van haar Opa en Oma had geplaatst die dit jaar 50 jaar getrouwd zouden zijn, helaas was Opa inmiddels overleden).

De winnaars hebben in mijn ogen terecht gewonnen. Wel heb ik nu meer geleerd. Ik weet nu veel beter waar ik tegen op moet boxen, en ik zal de volgende keer meer tijd en aandacht besteden aan een uitgebreidere design met meer tierelantijntjes en details. Ook moet de taart een verhaal vertellen. Ik heb nu al ideeen in mijn hoofd voor de volgende keer!! Nu nog maar wachten op het verhaal van de jury.

 

2 reacties op “Wedstrijd Taart en Trends 2011

  1. Hoi Angela,
    Ik ben toch wel trots dat ik bij jou 2 workshops heb gevolgd. Wat een geweldig mooie taart!

    Gr. Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *